Home » Blog » Paris Calling

Paris Calling

Paris Calling
Paris Calling, 2011, 90 x 70 cm, acrylic on canvas

Haar adem stokt in haar keel. Met grote ogen kijkt ze hem aan. Ze volgt zijn bewegingen en wacht gespannen. Haar handen houdt ze ter verdediging omhoog.

Kijkend naar dit schilderij ontstaan er verschillende scenario’s over het beeld. Want wat zien we precies?

Op het eerste gezicht trekt de kleding de aandacht. Een net zwart glimmend jasje met witte maquettes en sierlijke knoopjes. Ze lijkt een modieuze dame die haar strikje recht trekt. Haar haren zitten strak naar achteren in een knot.

Ze wil om hulp roepen maar durft niet. De loop van het geweer raakt bijna haar gezicht. Straks schiet hij nog! Weg wil ze, maar hoe?

Kunstwerken zijn niet eenduidig en in een hokje te plaatsen. Dat bewijst dit schilderij. Hoe langer je kijkt hoe meer verhalen je ziet. Heeft ze een mannenpak aan? Zou je dat bewust gedaan hebben? Ze lijkt wel een vrouwelijke dandy, met haar vlinderstrikje en korte haren. De schaduw op de achtergrond verbeeldt haar vrouwelijke kant. Wie zal het zeggen?

Er lopen zweetdruppels langs haar voorhoofd omlaag. Haar mascara is uitgelopen. De straat is verlaten. Haar rug drukt tegen de koude muur. Ze is bang maar kan geen kant op.

Een uitleg van Francisca zou een makkelijke oplossing zijn. Maar een schilderij, als deze, die met je verbeelding op de loop gaat verdient een aandachtige blik. Wat zou het echte verhaal zijn?