Dorcas

Dorcas

Het is niet haar geïdealiseerde schoonheid maar het zijn de kleuren die haar karakter weergeven. Ze verschijnt op de voorgrond. Lichtroze. De andere donkere personages verdwijnen naar de achtergrond en blijven anoniem.

Dorcas. Shakespeare liefhebbers zullen deze naam direct herkennen als de charmante herderin uit het zeventiende-eeuws toneelstuk ‘The Winter tale’. Francisca is zo’n liefhebster. “Mijn vader was een Shakespeare expert dus ik ben ermee opgegroeid. Ik ben zelfs vernoemd naar een karakter”, vertelt ze. In haar gouache (een schilderij op karton) is Dorcas op een eigen manier verbeeld.

DorcasHet werk is onderdeel van een reeks gouaches die met een dekkende laag acrylverf op karton geschilderd is. De keuze om te werken op karton is voor Francisca makkelijk uit te leggen. “Het startpunt is al gekleurd en niet maagdelijk wit” Ook werkt het naar haar inzicht sneller en vloeiender. Verder is de mogelijkheid om met diverse tekenmaterialen te werken voor Francisca van belang. “Alles kan je gebruiken. Stiften, oliebars, inkt maar ook houtskool.” Met deze materialen maakt ze een schets waarna ze verder gaat met verf.

Als de schets na tevredenheid is begint het creatieve proces van verf en vormen. Francisca werkt graag met grote stukken karton op de grond zodat ze eromheen kan lopen. Hierdoor ontstaat een dynamisch karakter waarbij het perspectief en de vorm van het model steeds wisselt. Kijkend naar Dorcas lijkt ze als danseres in de ruimte te bewegen. Is het een dans van liefde of heeft ze een gebroken hart?

 

Meer gouaches bekijken?

Blog by: Sara Backer (archivist)

 

 

Quinn

Escape

Alle geluiden om hem heen verdwijnen naar de achtergrond. Hij knijpt zijn ogen tot spleetjes en ademt zwaar. Het is bijna zover. Hij spant zijn spieren aan en wacht. Pang!

“Zo sierlijk en flexibel. Het was deze beweeglijkheid van dansers die mij intrigeerde”, legt Francisca Rosner uit. Na een studieperiode naar de bewegingen van dansers bestudeerde ze foto’s en films van topsporters. De houdingen van deze mensen en de gedrevenheid die hiermee gepaard gaat. “Als je goed kijkt zie je dat sporters, en dan vooral topsporters werken vanuit kracht”.

Quinn
Quinn, 1999, crayon and charcoal on paper, 80 x 60 cm (original size)

Het is die gedrevenheid en kracht die ze in haar tekening ‘Quinn’  tot uiting heeft willen brengen. Denkend aan een leven waarbij alles in het teken staat van sport en waar concentratie en focus niet kan ontbreken. De wilskracht om door te gaan waar een ander zou stoppen en de euforie als de winst behaald wordt. Dat is wat Sven Kramer uitstraalde na het behalen van zijn 8ste Europese titel schaatsen. Ook zag je het bij de ontlading van Daphne Schippers toen zij de snelste was op het WK atletiek afgelopen zomer op de 200 meter sprint.

Een glimp van opperste concentratie zien we terug in de tekening ‘Quinn’. die Francisca in 1999 heeft gemaakt. Vervaardigd met contékrijt en houtskool op papier. Deze tekening is het eerste beeld in een reeks van unieke werken die de basis vormen voor Francisca’s multiples. De multiples zijn vanaf heden te koop.

Het lijkt alsof zijn benen op zichzelf staan, ze bewegen haast automatisch. Een gestroomlijnde machine met één doel voor ogen. Winnen. Een middenweg bestaat niet, alleen de winst kan hem bevrijden. Zijn hoofd buigt naar achter, zijn rug gebogen en zijn benen hoog in de lucht. Even lijkt het alsof de tijd stilstaat. Dan voelt hij de zachte mat onder zich. Hij houdt onbewust zijn adem in. Zou het genoeg zijn?

Escape_40x40cm_2006-500px
Escape, 2006, acrylic and weepuls on canvas, 40 x 40 cm

‘Quinn’ diende als vertrekpunt voor het schilderij ‘Escape’ uit 2007. Hier heeft Francisca met olieverf en acryl op doek gewerkt. De combinatie van verf met stofbolletjes illustreert het spanningsveld tussen winnen en verliezen. De onscherpe achtergrond van het werk vormt een publiek voor dit schouwspel. “Voor sommige topsporters is sport immers een manier om te overleven en te ontsnappen aan een ander leven.”

Kijk hier voor meer van Francisca’s multiples.

 

Blog by: Sara Backer (archivist)

Picknick

Picnic

 

‘Picnic’

‘Oef, die rok drukt in mijn buik. En ik heb al teveel gegeten. Er was ook zoveel lekkers en dan dat weer. Heerlijk! Zou iemand het merken als ik de rits een stukje open doe?’, schiet het door haar hoofd.  Heel voorzichtig, zonder te verzitten, verdwijnt haar hand achter haar rug. Haar hoofd opgeheven en met een blik vol zelfvertrouwen.

Picknick

Picknick, 2011, acrylic on canvas, 90 x 60 cm

Tijdens de expositie ‘De gespiegelde vrouw’ bij Arti et Amicitiae in 2011 toonde Francisca het schilderij ‘Picnic’ als onderdeel van een reeks vrouwen portretten. “Ik wilde een verhaal vertellen over die vrouwen, over hoe ze in de wereld staan”, licht ze uit.

Francisca´s specifieke en soms zelfs afwijkende kleurgebruik wakkert de nieuwsgierigheid aan. Haar gevoel voor kleur is ontstaan toen Francisca werkzaam was in de modefotografie. “Hoe kleuren samengesteld of opgebouwd zijn, daarvoor is een grote fijngevoeligheid nodig”, vertelt ze over haar werk.

Veel beter! Volgens mij heeft niemand iets gezien. Anders durf ik volgend jaar niet meer te komen hoor.’ Ze kijkt om zich heen, haar blik blijft rusten op een groepje andere vrouwen. ‘Had ik ook maar een pantalon aan. Rokken zijn echt niet gemaakt om elegant te zitten.’

De geschilderde vrouwen staan in verbinding met hun omgeving. Francisca koos hier bewust voor. “Met deze houdingen en zelfverzekerde blikken wil ik laten zien hoe vrouwen zich tonen aan de wereld. Hoe ze de interactie aangaan of zich soms staande moeten houden. Hun houding is niet alleen mooi en lief maar soms ook arrogant of neerbuigend.”

Kijk hier voor meer vrouwenportretten uit deze serie.

 

Blog by: Sara Backer (archivist)