Corgi dog

  “Oh wat ben jij een schatje! Kom eens hier. Koetekoetekoet!”Met een hand leunt ze op de vensterbank met haar andere hand omklemt ze het kleine hondje. De gezichtsuitdrukking van het hondje op het schilderij trekt de aandacht. Het lijkt haast een menselijke uitdrukking. De bruine verfstreken waarmee zijn vacht is geschilderd werkt versterkend. Francisca weet met dit schilderij het verschil in textuur tussen de gladde huid van de dame

Dialogue

  Een diepe zucht: “Wat duurt het lang““Netjes blijven zitten makker”“Zie je haar al?”“Ja in de verte. Ze komt vast zo terug”“Pff ik heb honger”“Niet zo zeuren, heb een beetje geduld”“Maar we zitten hier al een tijd, helemaal netjes geborsteld en geknipt”“Ja fijn toch? Ik voel me weer als nieuw”“Mmm… ik wil liever rond wroeten opzoek naar eten”“Sst! Daar komt ze”Oren gespitst, hoofd gedraaid.Een kwispelende staart. “Eten…” Blog by: Sara

“Ik zie mezelf niet iets anders doen”

In de vorige blog vertelde Francisca over haar weg naar het autonoom kunstenaarschap. Deze week wordt dieper in gegaan op haar ontwikkeling en de toekomst. Francisca legt uit dat de jaren dat je op een Kunstacademie zit je op een bepaalde manier gevormd wordt door docenten maar ook door medestudenten. “De hele ervaring maakt je tot de kunstenaar die je bent.” Na de academie begint de periode om uit te

“Ik werk graag met mijn handen”

Inzichten en verhalen achter de werken van Francisca hebben inmiddels de revue gepasseerd. Een verhaal dat ontbreekt in deze reeks is haar verhaal, het verhaal achter de kunstenares. “Voor mij is een kunstenaar een gewoon beroep, geen roeping. Je kiest ervoor en steek er veel uren in om jezelf technieken en vaardigheden eigen te maken.”  Francisca vertelt dat ze opgroeide in een gezin waarbij kunst een automatisch onderdeel uitmaakte van